ഇന്നത്തെ ജീവിതം അതിവേഗത്തിലാണ് മുന്നോട്ട് പോകുന്നത്. ജോലി, ബിസിനസ്, പഠനം, കുടുംബചുമതലകൾ, സാമൂഹിക ബാധ്യതകൾ-ഇങ്ങനെ അനവധി തിരക്കുകൾക്കിടയിൽ നമ്മൾ പലപ്പോഴും ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ചിലരെ മറക്കാറുണ്ട്. അതിൽ ഏറ്റവും മുൻപിലുള്ളവർ നമ്മുടെ മാതാപിതാക്കളാണ്.

നമ്മൾ ഈ ലോകത്ത് എത്തുന്നതിന് മുമ്പ് തന്നെ നമ്മെ കുറിച്ച് സ്വപ്നം കണ്ടവരാണ് അവർ. നമ്മുടെ ആദ്യ കരച്ചിൽ കേട്ട് സന്തോഷിച്ചവരും, ആദ്യ ചുവടുകൾക്ക് കൈത്താങ്ങായവരും, ഓരോ വിജയത്തിനും പിന്നിൽ നിശ്ശബ്ദമായി നിന്നവരുമാണ് മാതാപിതാക്കൾ. അവരുടെ ജീവിതത്തിന്റെ വലിയൊരു ഭാഗം നമ്മുടെ വളർച്ചയ്ക്കും സന്തോഷത്തിനുമായി സമർപ്പിച്ചവരാണ് അവർ.

എന്നാൽ ജീവിതത്തിന്റെ തിരക്കുകളിൽ നാം മുന്നോട്ട് പോകുമ്പോൾ, പലപ്പോഴും അവരുടെ ഏകാന്തത നമുക്ക് കാണാൻ സാധിക്കാറില്ല. ഒരു ഫോൺ കോൾ, ഒരു സന്ദേശം, കുറച്ച് സമയം കൂടെ ഇരിക്കുക-ഇത്ര ചെറിയ കാര്യങ്ങളാണ് അവർ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്. അവരുടെ ലോകം നമ്മളാണ്. നമ്മുടെ ശബ്ദം കേൾക്കുന്നത് പോലും അവരുടെ മനസ്സിന് വലിയ ആശ്വാസമാണ്.

പലപ്പോഴും ''ഇപ്പോൾ സമയം ഇല്ല'', ''പിന്നീട് വിളിക്കാം'', ''അടുത്ത ആഴ്ച പോകാം'' എന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് നാം സ്നേഹത്തെ നീട്ടിവെക്കുന്നു. പക്ഷേ സമയം ആരെയും കാത്തിരിക്കില്ല. ഒരിക്കൽ നഷ്ടപ്പെട്ട സമയം തിരികെ കൊണ്ടുവരാൻ സാധിക്കില്ല. അതിനാൽ സ്നേഹിക്കാൻ വൈകരുത്.

ഒരു ചെറിയ ഫോൺ കോൾ പോലും അവരുടെ ആയുസ്സ് കൂട്ടാൻ കഴിയും എന്ന് പറയുന്നത് അതിശയോക്തിയല്ല. കാരണം അത് അവരുടെ മനസ്സിൽ സന്തോഷവും സുരക്ഷിതത്വവും നിറയ്ക്കുന്നു. ''എന്റെ മകൻ/മകൾ എന്നെ ഓർക്കുന്നു'' എന്നൊരു തോന്നൽ തന്നെ അവരുടെ ജീവിതത്തിന് പുതിയ അർത്ഥം നൽകുന്നു.

മാതാപിതാക്കളെ സ്നേഹിക്കുന്നത് വലിയ സമ്മാനങ്ങളിലൂടെ മാത്രമല്ല; ചെറിയ ശ്രദ്ധകളിലൂടെയാണ്. അവരുടെ ആരോഗ്യത്തെ കുറിച്ച് ചോദിക്കുക, അവരുടെ കഥകൾ ക്ഷമയോടെ കേൾക്കുക, അവരുടെ കൂടെ സമയം ചിലവഴിക്കുക-ഇവയാണ് യഥാർത്ഥ സ്നേഹത്തിന്റെ ഭാഷ.

ജീവിതത്തിൽ നമ്മൾ എത്ര ഉയരത്തിൽ എത്തിച്ചേരുന്നുവെന്നതിലുപരി, നമ്മെ ഉയർത്തിപ്പിടിച്ച കൈകളെ എത്രമാത്രം ആദരിക്കുന്നു എന്നതാണ് പ്രധാനപ്പെട്ടത്. അതിനാൽ തിരക്കുകൾക്കിടയിലും മാതാപിതാക്കൾക്കായി അല്പസമയം മാറ്റിവെക്കുക. കാരണം ഒരുനാൾ നമ്മൾ ഏറ്റവും കൂടുതൽ അന്വേഷിക്കുക അവരുടെ സാന്നിധ്യമായിരിക്കും.